Sonbaharın en güzel günleri. Hava güneşli, gökyüzünde bulutlar birbirini kovalıyor. Arada güneş bulutların ardına saklansa da son günler de hep bizimle. Haftasonu biraz açık havada dolaşalım istedik. Hiç plan yapmadan yazın Ankara' lıların uğrak yeri Ahlatlıbel' e gittik. Sıcak havalarda neredeyse çimlerde oturacak yer bulamazken bu kez çok az insan vardı. Bir kısım da sırf keyif için çimlere uzanmış yada sandalyelerinde oturmuş, bir yandan çay-kahve içiyor bir yandan da gazete okuyordu. Biz de yanımızda getirdiğimiz topumuzla oynadık. Kaydıraklar ıslak olduğu için park kısmında oynamadık. Ama çimlerde bol bol koştuk. Top oynadık. Gökyüzüne baktık. Kozalak topladık. Neva ağaçtan düşen kestaneleri topladı. Yeşillikler üzerinde ailece, 3 kişi , kutu kutu pense oynayan bir tek biz vardık:) Çok eğlendik. Gökyüzünü seyrettik. Çimlere uzandık. Etraftaki kedileri sevdik. Gözleme yedik. Hiç planlamamıştık ama, iyi ki evden erken çıkmışız (sonra hava kapandı), iyi ki çimlerde top oynamışız. Dönüş yolunda Neva '' Anne çok mutlu bir gündü değil mi '' derken, tatlı bir uykuya daldı.
Minik kızım Neva aramıza 23 nisan 2005 tarihinde bir süpriz yaparak erkenden katıldı. Burada ona ve bizim günlük yaşantımıza ilişkin paylaşımlar yer alacak.
